Wat is het verschil tussen fysische en chemische zonnefilters?

Fysische zonnebescherming

Chemische zonnebescherming

Hoe het werkt

Anorganische zonnebeschermingsingrediënten werken als een scherm dat UV-stralen reflecteert en verspreidt, weg van het huidoppervlak.

Organische zonnefilters absorberen UV-straling, deactiveren haar door haar te veranderen in warmte en geeft dan de warmte af van de huid.

Ingrediënten

Voorbeelden:

• Mineralen van Titaniumdioxide en Zinkoxide

Voorbeelden:

• Octocryleen – Organische UVB-absorbeerder
• Butyl Methoxydibenzoylmethaan – Organische UVA-absorbeerder

Pro’s

• Veiliger om te gebruiken omdat fysische zonnebeschermingsingrediënten niet worden opgenomen door de huid.
• Zachter voor de huid, en vormt minder risico op gevoeligheid of irritatie.
• Biedt een breedspectrumbescherming tegen zowel UVA- als UVB-stralen. 
• Biedt onmiddellijk bescherming bij het aanbrengen.

• Is gewoonlijk gemakkelijker om aan te brengen.
• Door een dunnere, doorzichtigere formule zorgen chemische zonnefilters niet voor een wit-grauw effect.
• Biedt een breedspectrumbescherming tegen zowel UVA- en UVB-stralen. 

Contra’s

• Minerale zonnefilters hebben een negatieve reputatie omdat ze een wit, grauw effect geven wanneer ze zijn aangebracht, vooral op de donkerdere huidteint.

• Je moet na het aanbrengen ongeveer 20 minuten wachten voordat het product wordt geactiveerd of bescherming biedt.
• Meer kans op irritatie.
• Mogelijk schadelijke chemische ingrediënten kunnen worden opgenomen door de huid en verhogen het risico op schade door vrije radicalen.
• Chemische ingrediënten worden afgebroken bij blootstelling aan UV.